Оькпелеп кеткен оьзімшілдерге ашыкъ хат
Къайран, Отан!
Сол аьке де,
Сол ана.
Туъгъан жердінъ дуъшпанына жолама.
Тасырларгъа оькпеледім екен деп,
Топыракъкъа ренжуге бола ма!
Ауыргъан боп оьп-оьтірік жоьтелме!
Арманынъды сыйлай салдынъ боьтенге.
Макъсат уьшін,
Кімнен къорлыкъ коьрсем де,
Кетпес едім мен ешкъашан шетелге!
Шыкъпады деп бір роман,
Бір эссем,
Не болады ашуынъа ілессенъ?!
Жауларымен оьзінъ оьскен къогъамнынъ,
Жагъаласып,
Елде жуьріп куьрес сен!
Немене оьзі?!
Къасарысып къалдынъ ба?!
Къимайтыны жері болмакъ малдынъ да!
Къуътылмайсынъ онъбагъаннан къашып сен,
Къай елде де шыгъады олар алдынънан.
Даттаушы да,
Акътаушы да
Сот та емен!
Сенен гоьрі занъшылдыгъым коьп тоьмен.
Біракъ, біракъ...
Топыракътан,
Табымнан
Таьрбием бар,
Оьнегем бар ептеген!
Коькейінъді туьсінбесе оьз елінъ,
Кім-кімнінъ де оьртенеді оьзегі.
Баьрін істе:
Тіпті къора тазала!
Ол да, агъайын, оьз малынънынъ тезегі!
Буъйырмаса буъйырмасын тоьр, мейлі!
Багъзы біреу къасакъана коьрмейді.
Мыкъты болсанъ,
Къиындыкъты оьзінъ женъ,
Къиындыкъты біреу женъіп бермейді!
Дуърыс болса ниетінъ мен багъытынъ,
Кимей-акъ къой иммигрант къамытын.
Отанынъмен жау боп кетсенъ,
Шетелден
Туъгъан жерге жетпес жетім табытынъ!
Онъайлыкъпен алдырмайды аьр асу.
Баьрі занъды:
Жагъаласу,
Таласу...
Баскъа жерден жеген балдан
Мен уьшін
Оьз елімде артыкъ ішкен къара су!
