Арманым, тiрiл, коьз iлген
Баягъы бала кезiмде,
Аькем бе аьлде оьзiм бе,
Аькелдiк аьппакъ куьшiктi
Ашпагъан аьлi коьзiн де.
Оьсiрдiм коьнъiлiн къалдырмай,
Мойнына къаргъы салдырмай.
Аьлжуаз аьппакъ куьшiгiм
Акъ тазы болды къанжырдай.
Аьжуа, мыскъыл, аьзiлмен,
Къайтейiн онда уъятты,
Ойнаймын аьппакъ тазыммен,
Уъялас куьшiк сиякъты.
Къар жауды, мiне, алгъашкъы,
Акъ тазым менiнъ къар басты.
Туьлкi уъстатып берем деп,
Уьлкендер келiп жармасты.
Бiрiне дагъы бермегем,
(Къайсар едiм гъой мен деген)
"Бере гъой" деген аьжемнiнъ
Тiлiне дагъы коьнбегем.
(Коьрмей-акъ кетсiн кормеген!)
..,Сол жылы къыста, акъпанда,
Куьн батып бара жаткъанда,
Ойынгъа менi шакъырып,
Акъ муьсiн туърды акъ къарда.
- Жынданба! - дедiм, - желоькпем,
Уьйге къайт, ендi кеш кiрдi,
Осы бiр саьтте кенеттен
Мылтыкътынъ даусы естiлдi.
Акъ тазым менiнъ къанъкъ еттi,
Къанъкъ еттi дагъы жалп еттi.
Миыма менiнъ къан тептi,
Коьзiмнiнъ оты жаркъ еттi,
Акъ къаргъа тазым къан тоьктi.
..,Сон-оу бiр бала кезiмнен
Жауыздыкъ барын сезiнгем.
Муънъ тоьгiп алгъаш коьзiмнен,
Баьрiнен сонда безiнгем.
Келемiн бiракъ тоьзумен,
Айыра коьрме сезiмнен,
Арманым, тiрiл, коьз iлген!
